Veel volk dat stapsgewijs bleef toestromen, een gezonde dosis spanning, goede muziek en een uiterst gemotiveerd team. Dat was tijdens de opwarming de voorbode voor een uniek voetbalfeest. Dit alles met jongens van eigen kweek die het hele seizoen voor elkaar knokten als een team, als een hechte groep kameraden, zeer hard voor elkaar op het plein, maar met een gouden en dikwijls nog teveel een bang hart naast het terrein. Met schitterende hoogtepunten en enorme dieptepunten. Ja ook nu in deze omstandigheden zal niemand van ons Pascal vergeten. Maar als groep zijn we dit seizoen door al die momenten enorm sterk geworden. Kolonie trok van bij aanvang van de wedstrijd ten aanval. Kevin Winters ging in de centrale as sterk met de bal door, maar werd al onmiddellijk getorpedeerd. Voor wie er nog aan twijfelde, Verbroedering zou ons de titel niet op een schoteltje bezorgen. En de eerste aanvalsgolven leverden al vrij vlug succes op, na 9 minuten. Kevin Winters speelde Joris Verdonschot vrij in de ruimte centraal voor doel. Snelle Joris aarzelde niet en legde de 1-0 binnen. Naast het veld werd al een feestje gebouwd. Op het terrein wilde men nu te snel de beslissing forceren. Er werd te snel diep gespeeld en teveel spelers liepen aanvankelijk centraal in een trechter naar doel, waardoor we te weinig de ruimte op de flanken benutten. Maar na het eerste kwartier probeerde Kolonie vervolgens wel heel verzorgd van man tot man te voetballen en slaagde hier aardig in. Vooral ons middenveld (Michael Wellens-Kevin Winters-Tim Vereecken-Joris Verdonschot) toonde zich opnieuw enorm sterk in deze eerste helft. Joris dweilde als een sneltrein zijn rechterflank af en achterin gaven we geen enkele kans weg. 27ste minuut dan : Tim Verpoorten ging sterk door met de bal aan de voet, legde de bal dan af en Kevin Leppens trapte binnen, 2-0. Onze reserven voluit op schema voor de titel dus. En in de eerste helft werd het zelfs nog 3-0. Na een fout in de backlijn op Joris mocht Guy Hanegreefs, de enige van onze reserven die dit seizoen nog niet kon scoren, de penalty nemen. Hij trapte hierbij onze 100ste goal van het seizoen binnen, en zoals afgesproken krijgt hij hierbij de eer om twee bakken bier te trakteren.
Na een prachtig seizoen met bij momenten schitterend voetbal en fantastische goals hoopten we de talrijke toeschouwers in de tweede helft nog enige spektakel te bieden en te tonen dat we collectief heel sterk zijn, maar dit kwam er niet van. De tweede helft werd een draak van een wedstrijd, waarin nauwelijks nog goede combinaties te zien waren en men enkel controlevoetbal speelde tegen een zeer laag tempo. Was het de spanning of wilde men zich sparen voor de lange nacht, feit is dat het zeer jammer is dat we de tweede helft nauwelijks nog iets lieten zien. Bjorn Peeters zorgde nog wel voor enkele hoogtepunten. Zo kopte hij eerst van dichtbij op de lat en stond hij twintig seconden later bij een volgende fase jammer genoeg nog met zijn rug naar de bal in zijn gekende stijl te jammeren. En dieper in de tweede helft zorgde hij voor een mooi brugje tussen de benen van een bezoeker op de rand van de backlijn, waarna hij de bal mooi over de keeper dropte, maar opnieuw viel de bal op de lat.
De viering na het eindsignaal, in de kleedkamers en in de kantine was dan weer wel zoals het afgelopen seizoen, ronduit schitterend. Alleen jammer dat in de kantine deze titel met zoveel gewicht en overgave gevierd werd dat er enkele tafels sneuvelden. Ook deze apotheose zal ons als groep alleen maar sterker maken en de avond in de kantine werd opnieuw passend schouder aan schouder afgesloten met een zeer ontroerend en welgemeend "You'll never walk alone" voor onze beste vriend en erelid.
Vervolgens werd een deel van Lommel nog onveilig gemaakt en kregen zowel The Boots, De Postiljon, Polien als De Kroon zaterdagnacht nog de kersverse kampioenen op bezoek. Maar dieje keepertrainer dieje was met geen stokken meer wakker te krijgen. Police, brandweer en civiele bescherming werden ingezet, maar allemaal tevergeefs. Den trainer van de eerste ploeg moest hier zelfs zo hard om vloeken dat hij 's anderendaags geen stem meer had.
Jongens bedankt voor dit schitterende seizoen, dit smaakt naar meer.

P.S. : als sommige gegevens in dit verslag niet korrekt of onvolledig zouden zijn dan ligt dit aan het water in de Kolonie, maar de douche was zalig warm zaterdagavond.