We zitten in de maand van de waarheid met wedstrijden tegen de top vijf van het klassement. Dat OVV een sterke tegenstander was wisten we al ondanks onze winst in de heenronde. Het zijn hoofdzakelijk tweedejaars kadetten met veel loopvermogen in de ploeg. De eerste helft moesten we ons dus voornamelijk beperken tot verdedigende taken en heel sporadisch konden we eens tegenprikken. Gelukkig konden hun spitsen niet profiteren van hun overwicht en vergaten ze te scoren. Bij een slechte uittrap van Stef Adriaansen was het dan toch raak, 1-0. Diezelfde Stef was wel bij de pinken op een vrijschop en ranselde de bal vanonder de deklat. We mochten zeker gelukkig zijn met deze tussenstand. De tweede helft kwamen we beter uit de startblokken en konden we de druk op OVV opvoeren en vasthouden. De tegenstander had hier niet een pasklaar antwoord op. Een goede Jacco zorgde achteraan dat de deur op slot bleef en als er toch iemand doorglipte was Stef een sterk sluitsuk. Onze aanvallende acties bleven voor onrust zorgen bij de verdediging van OVV. Bij een doorbraak van Glenn was een foutieve tussenkomst nodig van de doelman om hem af te stoppen, penalty. Die werd omgezet door Glenn zelf, 1-1. Helemaal op het einde kreeg Jens Vandenberk nog een uitstekende kans, maar dit zou iets teveel geweest zijn. Op basis van onze tweede helft een verdiende puntendeling.